آویسنا جان سلام
خوبی؟
متنت که حاکی از جنجال های درونته!
متالیکا بازم که هستی!
امیدوارم به زودی آفاق روشنی پیش روح حساست نمایان بشه
و از زندگیه زیبات لذت ببری. مطمئنم که دیر نیست اون روز

+من هیچ اس ام اسی ازت نداشتم وگرنه جواب می دادم
در ضمن به جای عذر خواهی به دوستات زودتر سر بزن …

ممنونم ازت به دونه جان. چشم بیشتر سر می زنم.

ترتیب اون بته رو هم خوب کاری کردی دادی!

آره… آرامش خاصی پیدا کردم…

۱٫ هورا
۲٫ اول
۳٫ حاجی! مشتاق دیدار!
۴٫ چاکریم
۵٫ این مرتضی رو اگه ایراد نمیگیره از طرف من ببوسش!

۱و۲و۳و۴٫ سلام داداش. قربونت. ما که همیشه جویای حال شما هستیم.
۵٫ خواستم اجازش رو بگیرم گفت: ” ما از خورد آزار ها دلخور نمی شیم که” :دی

خوشحالم که وبلاگم تو رو خندونده

مرا یادت هست >
دوستت دارم ها را “؟

اوهوم…

Never cared for what they say
Never cared for games they play
Never cared for what they do
Never cared for what they know

چقدر خوب شد که بالاخره اومدی : )
خیلی خیلی و خیلی منتظر همچین متنی بودم

من همیشه هستم لادن جون همین نزدیکی ها… خوشحالم که خوشت اومد…

ایکاش زندگی چیزی نبودکه مثل رودگل آلود بگذرد
بلکه فرصت نادری بود تا در ماهیتابه از این روبه آنروشویم وطرف دیگرمان هم تا نود سال دیگر سرخ میشد ”

ایکاش…

درود
دلنوشته ای بسیار زیبا و عمیق
گرم
تصمیمت درسته, دل نوشته هاتو واسه کسی نگه دار که لیاقت دانستش رو داشته باشه
سبز مانی و سربلند

ممنونم از حضور سبزت انوشه جان… خوشحالم کردی…

همه ی کلماتت گرم هستن.
باور کن جملاتت جنوبی اصل ِ،خوشم میاد!

اومدم نت،نبودی.
ولی خب الان میبینم که میگی بی تفاوتی.پس فرقی نمیکنه که دوباره بیام یا نه.
هر وقت خواستی ، حالت بهتر شد ، که میدونم این حال همیشه همراه توه با دز بالاو پائین.ولی به هر حال میام .اگه بخوای کیم میخوریم.
فقط اونجا گرمه.آب میشن.اگه چکید چیکار کنیم؟!

اگه چکید یه فکری براش می کنم. نگران نباش ; )

خوشحالم که وقت گذاشته اید و نگاهی به حکایه انداخته اید و خوشحالترم از اینکه سلامت و تندرست در جمع ما هستید.
اما تفییرات فکری برای همه اتفاق می افتد و طبیعی است و لی احساس می کنم تغییرات شما زود به زود اتفاق می افتد.

نمی دونم داری با خودت چی کار می کنی….اما زیاد عجله نکن
همه چیز رو نشکن
حتی همه ی بت ها رو….

اگه بخوام برگردم به سمت هرکدوم، بهتر و زیباتر می تونم بسازمشون… هیچ وقت دغدغه اینو نداشتم که یه پل رو خراب نکنم که شاید…

سلام دوستم
میدونی آدما روزی هزار بار متولدمیشن روزی هزار بار عوض میشن تولد مهمه ولی مهمتر هدفه که چرا متولد میشی………….

چه کنم که هدفی درش ندیدم…

حرف های دلم بود !!!

هدفو خودت میسازی باید فکر کرد…..یه هدف بزرگ هدفای کوچیکی به وجود میاره که همشون باعث امید میشه امید به اینکه آینده باید روشن باشه یعنی باید بشه……….

آینده همیشه غافلگیر کننده بود ِ … هیچوقت نتونستم باورش کنم… هیچوقت.

بعضی از نوشته ها هستن که وقتی میخونمشون به نویسنده شون حسودیم میشه،
با خودم میگم کاش اینو من نوشته بودم،
این یکی از اون نوشته ها بود.

بعضی وقت ها که به نوشته های قدیمیم سر می زنم با خودم می گم کاش اینو من نوشته بودم…

آینده تو مه گرفتاره باسه همینه که آدمو غافلگیر میکنه…. برای من گذشته باور نکردنیه

گذشته باورنکردنیه به همون اندازه که آینده باور نکردنیه…

خب خودت نوشتی،
گیرم که الان با گذشته هات فرق داشته باشی. ولی در هر صورت اون موقع خود ِ خودِ خودت بودی که این چیزا رو نوشتی.

همه این نوشته ها از این مغر معیوبم تراوش پیدا می کنه… من فقط زحمت نوشتنش رو می کشم…

سلام:
ممنونم از تو آویسنا جان که دوستم بودی و هستی و خواهی ماند

khoondamesh
ba bishtaresh movafegham
bishtar chizha to zehne khode adam sakhte mishe
yaeni nazare man ine
shayad

خیلی ممنونم که همیشه به یادمی
شاد باشی

بلاگر را حدا آزاد کرد
این روزها همه ما حال دیگری داریم

سلام.وبلاگ زیبایی داری.کاراتم قشنگه.به منم سر بزن.خوشحال میشم نظراتت رو بدونم.avaye-arvand.blogsky.

بلاخره اینا چیزاییه که تو نوشتی
تو، نه هیچ کس دیگه
میدونم منظورت از اینکه اینا تراوشات مغزت هستن چیه
ولی تو فقط زحمت نوشتنشون رو نمی کشی،
یعنی این ضمیر ناخودآگاهه توئه که این چیزا بهشون الهام شده،
نه ضمیر ناخودآگاه هیچ کس دیگه ایی…

خودت خوبی؟ البته به این پست نمیاد که خوب باشی، کلا همگی خیلی حالمون خوب نیست!
الان تاریخ این پست رو دیدم، ۲۶ فروردین بود، احتمال میدم اواخر اردیبهشت پست جدید رو بذاری :دی
راستی حال پسر خاله ت چطوره؟ خوبه خوب شد؟

چقدر خوب که آپیدی ، نوشته ها برای خودت نگه دار شاید روزی اتفاقی افتاد .. صداها تمام نشدنی اند برای من که اینطور است جز گاهی قطعی صدا .. & never cared to them, believe me

آویسنا جان مواظب خودت باش

سلام:
همه ی ما محکوم هستیم.محکوم آنچه دوست داریم داشته باشیم .محکومیم برای انسانیت.برای خلاف جریان شنا کردن.برای هنر.
تنهاییم.همه ی ما.کنار گذاشته ایم.فراموش شده ایم.

همه ی ما……

همه ی ما……

(گل)

(گل)

میگم آویسنا اگه همینجوری پیش بری کم کم وبلاگت از حالت ِ ماهنامه در میاد و به فصلنامه تبدیل میشه!

راست میگی… بدجوری مشغولم این روزا… ببخشید…

نا امید شدی آویسنا؟
تو دیگه چته؟
خوب اینکه بی تفاوت باشی چیز بدی نیست! اما مواظب باش که از بی تفاوتی نسبت به خودت بر نیومده باشه
عزیزمی …

نه ناامید… نه امیدوار…
نه… هیچوقت نسبت به خودم بی تفاوت نمیشم…

سوالی که برای اینجانب مطرح می باشد این است که هیچ معلوم است شما کجایین آویسنا جانم؟! (گل)

همین نزدیکی ها + یه عالمه درس و کار عقب افتاده…

ئه آویسنا چرا معذرت میخوای!
من فقط دوست دارم نوشته های بیشتری ازت بخونم، همین!

لطف داری دوستم.

اویسینا با این پست قدیمی ات کلی حس مشترک دارم

درد مشترک و اینا؟ :دی

با این وجود انگار آدمها بیشتر از دوبار متولد می شوند. هر تغییر ، یک تولد. اما گاهی اوقات دوره ی قبل از تولد کمی طولانی میشود و انگار زندگی تبدیل به یک اجبار ِ یکنواخت میشود .
پ.ن که نوشتی حرف همه ی آدمها توی این دوره ی قبل از تولده . میگذره .