روز ، امروز است و
امروز ، این ساعت و
این ساعت ، این نفس است و
نفس، این وقت است
و همین وقت خوشبختی است ؛
و تو یک عالمه آدمی هر وقت دلت میخواد هر کدومشونو که میخوای انتخاب میکنی . دید میزنی .. میکشی .. میخوری.. فرار میکنی .. آزادی
اما همه اینها که تموم شد بادبادک که از دست رفت کم کم تغییر میکنیم و میشیم فقط یه نفر .
تنزل پیدا میکنیم به تنها یک نفر . همونی که میشناسیم که باید باشه
همون یک نفری که بهش میگی من .. فقط یکی میشی…باید که بشی.. نمیتونی . .میفهمی ؟؟!؟

اوهوم…

[پاسخ]

روحت شاد عزیزکم

؟

[پاسخ]

روحشون شاد.

[پاسخ]

قلمت قشنگه دختر عمو ;)

آره از فرنگ آوردن واسم دختر عمو.

[پاسخ]

کاری به خداحافظی اش ندارم. رفتن همیشه سخت است. حتی زمان هم که می گذرد فقط سختی اش سربی می شود آویسنا جان.

[پاسخ]

من تو باغ نیستم آویسنا
روح کی شاد؟!…شاید واقعا مهم نیست روح چه کسی!مهم اینکه شاد باشه.
از کامنتت توی وبلاگم لذت بردم…برای چندمین بار به دوستی مث تو افتخار کردم…از نهایت قلبم میبوسمت بیاد لحظه هایی که با هم پژمردیم.

یه دوست، درسته مهم اینه که شاد باشه…

[پاسخ]

گاهی آدم دلش واسه ندیده ها و نشنیده ها تنگ میشه

[پاسخ]

در کنار سرخی داغی که ذره ذره خاکستر می شود…

[پاسخ]

:( قشنگ نوشتی آویسنا جان

[پاسخ]

این گوشه ی دل آدم که کنده میشه.خون نمیاد.زخم میشه.درد می گیره هی.

بعد خودش می مونه و تکرار و زخم و ت ن ه ا.

[پاسخ]

سلام بر تو

ممنونم که مطلب من رو خوندی

همیشه عمیقی و همیشه از فهم خیلی ها مثل من. خارج

[پاسخ]

az marg nemitarsam ama az margi ka kenaram etefagh mioftad mitarsam az marge pedarbozorgam. pedaram . madaram..

kash ghab az tamame adamhaei ke mikhahand bemiran bemiram ke tahamole ranjash ra nadaram .ammmin.

bia inja ke man montazere ye molaghatiyam.

[پاسخ]

۱-وقتی میگم من از اون گوشه نوشته خیلی لذت می برم قصدم جواب کامنتی در مورد لوگوی وبلاگم نیس ولی عجیبه که این دوتا یعنی لوگوی وبلاگم و گوشه نوشته ی شما خیلی به هم ربط دارن!

۲-

۳-شماره ی ۲ واکنش من بود به این پست درد دار.

منم داشتم به همین فکر می کردم.
…

[پاسخ]

روحش شاد.

[پاسخ]

روح آدم باید شاد باشد…اگر نه چه فایده.اینجا غم.آنجا غم …

[پاسخ]

روحش شاد و یادش همیشه با شما….

[پاسخ]

اویسینای عزیز . کاملا با تو موافقم . البته به عنوان یکی از بنده های خدا از او خواسته ام همیشه و همه جا در میان این همه فناوری جدید که می آیند و می روند حس کنجکاوی و جستجو را از من نگیرد … فکر می کنم اگر روزی برسد و در مقابل تکنولوژی جدید حس کنجکاوی و یادگیری آن را نداشته باشم ، آن روز روزیست که خودم را "پیرمرد" محسوب می کنم .

وب سایت پست الکترونیک

[پاسخ]

درد دنیا همین است که ؛

سلسله مراتب عملیات دنیا بر این استوار است که مرحله به مرحله دلخوشی های تو را از زندگی می گیرد و اگر دلخوشی جدیدی پیدا نکنی احساس بی پناهی تمام وجودت را در بر می گیرد …

[پاسخ]

اویسینا جان ! احترما ؛ لیک پیج شما را در وبلاگ خودم گذاشتم …

[پاسخ]

هی دختر.. چقدر ملموس است نوشته ات.

[پاسخ]

مهم اینه که دوستی با قلم زیبایی مثه قلم آویسنا خسروی بعد از سفرش یادش رو زنده نگه داشته. فقط همین و باقی ش یک پوچیست به بزرگیه زندگی! منم به روزم و دلم برات خیلی تنگ شده رفیق خوب و قدیمیم. @};-

[پاسخ]

روحش شاد…

[پاسخ]

دلتنگی ها تکرار می شوند..

دلتنگی های آدمی را باد ترانه می خواند..

[پاسخ]